Anpezo se ciata inze ‘na val
pitosc larga, pasada fora par meśo da ra Boite e sarada duta d’ intorno da
prade e da bosche che i se slarga fora fin sote ra crodes. ‘L é algo de bel da
vede ra Tofana, el Cristalo, el Sorapis, ra Croda Rosa, ra Croda da Lago e ra
Penes de Naerou che somea che res see ‘na garlanda.
El paes, che ‘l vanta un pasà
fora del ordenario, el tira foreste da duto el mondo par ra beleza de i so
luoghe, par i tante laore leade al sport, par i bei locai del paes, par ra
boteghes finetes, par i restorantes de cualità e par el bon azeto dei hotiei.
Tanto d’inverno come d’istade
ra val de Anpezo r’à senpre algo da dà e no noma a ci che ‘l à acaro de śi coi
schie.
Par el mè paes - Cortina
de Clelia Franceschi, tirà fora dal libro “Ra poesies de Clelia Franceschi”

Vorae un soneto
ben fato, ben scrito
ciantà ben polito
par el mè paes!
Vorae coi fiore
me fei 'na garlanda
e betera franda
sul nòsc cianpanin!
Vorae di alòlo,
al sol da bonora
nó vienesto adòra
par el mè paes?
Vorae coi òce
me toi chel zeleste
e ancora con chiste
vardà el mè paes!
Vorae dì al gnée
coscita bel bianco
fesc tu nafré santo
nafré el mè paes!
Vorae speranza
da chesto bèl verde
par ci che ra perde
inze'l mè paes!
Vorae si dreta
intorno a ra cròdes
par fei tomà ròbes
ma pienes d'amor!